همی تندرست و همی با هنر

همی نیک رفتار و نیکو سیر

بفرمود مهران چه داری خبر

چه بد گفتگوی تو باما پسر

بفرمود پس چند روزی دگر

برایش ببندید ساز سفر

بگفت آن دگر پس تو ای بی خبر

دو سال است کوشش کند آن پسر

ولیکن دو پنجاه مرد دگر

بیاور نگهدار در رهگذر

چنان سست شد پیکر آن پدر

بگفتا چه خاکم بیامد بسر

لباس سفر جمله کرده به بر

بر اسبان پریدند چون شیر نر

بگو جمله با دختران دگر

بیایند امشب همه سر بسر

همه دختران در سرای دگر

بخواب اندر آمد سربسر

من اینجا ستاده همی منتظر

بیاور بمن ده بگیرم ببر

فرو برد برقلب آن بد سیر

که خنجر زپشتش بدر کرد سر

کشیدند فریاد ها از جگر

رسیدند سرباز ها سربسر

دو دست ورا برد بالای سر

بیاورد آنگه بسوی کمر

بزد صیحه و باز هوشش ز سر

پریدو بخوابید بار دگر

پزشک پزشکان بگفتا دگر

گذارید راحت کند مه سیر

گهی زار و گریان زند روی سر

گهی گوید ای دخت نیکو سیر

کند زارو گریان زند روی سر

که پور شهنشاه والاگهر

بفرمود بنشین بکرسی زر

ببینم شما را چه آمد بسر

بگفتا مگر دخت نیکو سیر

همی برده بودند دزدان دگر

بزودی به بستند بار سفر

سوی پارس گشتیم ما رهسپر