به بازی کریزی بماندم همی

اگر کبک بگریزد از من سزاست

سیه‌کاسه و دون و پر‌خوار بود

شتروار دائم به نشخوار بود

به حیله چو روبه فریبنده بود

به کینه چو شیر ستیهنده بود

سپاهی که دارد سر از شه دریغ

نباید همی کافت آن سر ز تیغ

ز نالیدنش کوه شد بی‌سکون

ز موییدنش شد دل سنگ خون

برافکند پیری ضیا بر سرت

به چشم بتان ظلمت است آن ضیا

نبینی که باز سپیدی کنون

اگر کبک بگریزد از تو سزا

نبینی سمن برگ نسرین شده

[...]