گنجور

کمال‌الدین اسماعیل » قطعات » شمارهٔ ۱۲۵ - وله ایضا

 

سرو را وعده های چنان باید
که به انجاز مقترن باشد
هر امیدی که آن وفا نشود
بتر از یاس دلشکن باشد
وعده هایی دراز بی حاصل
کاهش جان و رنج تن باشد
هیچ وقعی ندارد آن بخشش
که نه از دست خویشتن باشد
با رمنّت نیریزد آن انعام
که نه در جیب پیرهن باشد
قدری زرکه وجه داعی بود
تا بدان قابل منن باشد
به خزینه […]


متن کامل شعر را ببینید ...

کمال‌الدین اسماعیل