پادشه گفته وزیر شنید

جود و احسان بکرد و شد جاوید

چون شود شورشی به برکه پدید

بر سر آیند جرم‌های پلید

و آمدی زان شیارهاش پدید

کرم‌هایی لطیف‌، زرد و سفید

عادل و ظالمند و شوم و سعید

زشت و زیبا و نامفید و مفید

چون که بودند ظلم کار و پلید

باغبان بیخشان ز باغ برید

تند راندیم با هزار امید

حسن‌آباد شد ز دور پدید

می‌توان‌داشت‌،‌چون سپیده دمید

آرزوی دمیدن خورشید

داد درویشی از ره تمهید

سر قلیان خویش را به مرید

چون که دلدادهٔ نخستم، دید

ریخت در پای من، به دست امید