نسبتی باز جست روحانی

کارَد از سختی‌ش به آسانی

خواند او را به شرط مهمانی

من شوم زیر پرده پنهانی

خواند شهزاده را به مهمانی

بر سرش کرد گوهرافشانی

بر وی از پنچ راز پنهانی

پنج نوبت زدم به سلطانی

روی بهرام از آن گل‌افشانی

سرخ شد چون رحیق ریحانی

دوش بودم به ناز و آسانی

بر بساط ارم به مهمانی

دیو بود آنکه مردمش خوانی

نام او هایل بیابانی

دید بر گرد خود بیابانی

کز درازی نداشت پایانی

کرد با او به خورد هم‌خوانی

کاین چنین است شرط مهمانی

سبز پوشی چو فصل نیسانی

سرخ‌رو‌یی چو صبح نورانی

و آنگهی پیش راح ریحانی

کرد باید سِکاهن افشانی

وقت وقت از رفیق‌، پنهانی

می‌خورد چون رحیق ریحانی

می‌دهی گوهرم به ویرانی

تا به آباد شهر بستانی؟

گهری بایدم که نتوانی

کز منش هیچ گونه بستانی

کوزه پر کرد از آبِ آن خانی

تا برد سوی خانه پنهانی

گفت آهسته تا نرنجانی

بر در ما برش به آسانی

کرد صحرا رو بیابانی

چون از او یافت آن تن‌آسانی

این دو گوهر بدان شد ارزانی

کاین دو گوهر به تست نورانی

روی درکش به کُنجِ پنهانی

شادمان بین درآن گل‌افشانی

کرده بر هر طرف گل‌افشانی

سیم‌ساقی و نارپستانی