رخت بربست از آن سلیمانی

چون پری شد ز خلق پنهانی

تازی و پارسی و یونانی

یاد دادش مغ دبستانی

پیکری چون خیال روحانی

تازه‌رویی گشاده پیشانی

من خود از گنج‌های پنهانی

وقت حاجت کنم زرافشانی

گاه منذر فرستدم خوانی

گاه نعمان فدا کند جانی

لیک از راه نیک‌پیمانی

نز سر سرکشی و سلطانی

رفت و از گنج‌های پنهانی

یک به یک ساخت برگ مهمانی

زخم دیدند و تیر پیدا نی

تیر پیدا و زخمی آنجا نی

آورَد تحفه‌های سلطانی

مصری و مغربی و عمانی

روزی از صبح فتح نورانی

آسمان بر گشاده پیشانی

کردمش لابه‌های پنهانی

من عراقی و او خراسانی

مرد قصاب از آن زرافشانی

صید من شد چو گاو قربانی

هیچ سودم نه زان پشیمانی

جز خدا ترسی و خدا خوانی

ابری آمد چو ابر نیسانی

کرد بر سبزه‌ها در افشانی

یک جهان پر نگار نورانی

روح‌پرور چو راح ریحانی

من که دیوی شدم بیابانی

چون کنم دعوی سلیمانی‌؟

چون بدانجا رسی که نتوانی

کز طبیعت عنان بگردانی

بزمی آراستند سلطانی

زیور بزم جمله نورانی

چه محل پیش چون تو مهمانی‌؟

پیشکش کردن این چنین خوانی‌؟

طوطی‌یی دید پُر شکر خوانی

بی‌مگس کرد شکر افشانی