روز بازار آب انگور است

دور ساقی و جام زرین است

باده چون پند واعظان تلخ است

لعل ساقی چو شهد شیرین است

روز فیروز عید نوروز است

روزگار گل است و نسرین است

گل فروزنده چون رخ حور است

سرو چون ساعد بلورین است

فتح اسلام و قاطع کفر است

نصرت الله ناصرالدین است

لیک جز او همه از اوفیء است

غیر او در میانه لاشیئی است

برترین پایه مرد را عقل است

بهترین مایه مرد را تقوی است

سر موی ترا دو کون بهاست

زانکه هستی دو کون بی کم و کاست

نور چشم است در نظر پیداست

نظری کن ببین که او با ماست

برترین پایه مرد را عقل است

بهترین مایه مرد را تقوی است

نقش هستیم چون برآمد راست

احمد احمد زبند بندم خاست

یکی از فضل او غدیرخم است

دیگری اِنّما وَلیّکُمْاست

آن دلی را که شوق آزادی است

بندگی خسروی الم شادیست

آن هویت که مبدء اشیاست

بی کم و کاست بینی از چپ و راست

ای که از عشق و عقل می‌لافی

هست نیمی دروع و نیمی راست

عقل داری ولی نداری عشق

زان وجودت اسیر خوف و رجاست

عشق را با امید و بیم چکار

[...]

تیغ و مسبار و میل و نشتر خواست

عرض و طولش بدید از چپ و راست

مسلک من طریق بیطرفی است

بر همه آشکار و بر تو خفیست

هر سحرگه ز خواب بر می خواست

بخت دادی نویدش از چپ و راست

صوت پنهان و کام ناپیداست

کس نداند دهان من بکجاست

کلک را ناله از تهی مغزی است

قلم سرمه را صریری نیست