×
جهان ملک خاتون » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۷۱۶
شکر یزدان که مرا مژده جانان برسید
عاقبت درد مرا نوبت درمان برسید
ای تن آسوده ز غم باش که جان باز آمد
و ای دل از غصّه بپرداز که جانان برسید
رنج درویش علی رغم رقیبان بگذشت
[...]
۷ بیت
