×
فضولی » دیوان اشعار فارسی » غزلیات » شمارهٔ ۲۴۴
ای دل از دیده فزون دیده ز دل سوی تو مایل
دلم از دیده ترا می طلبد دیده ام از دل
چه عجب میل تو از سادگی مردم چشم
تو بلایی چه شناسند ترا مردم غافل
نقش از سنگ بشستن نرود چند بگریم
[...]
۷ بیت
