گنجور

بابافغانی » دیوان اشعار » مفردات » شمارهٔ ۳۹

 

ز تو چونکه بیوفایی چه خوشست دور بودن

نفسی بتلخ کامی زدن و صبور بودن

۱ بیت
بابافغانی