گنجور

صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۷۵

 

جای غم خالی بود تا ساغر از صهبا پرست
دور دور می پرستان است تا مینا پرست
بر مراد ماست گردون تا قدح در گردش است
پشت ما بر کوه باشد تا خم از صهبا پرست
از شراب عشق رنگی نیست موجودات را
عالمی قالب تهی کردند و این مینا پرست
مور صحرای قناعت شو که برگ زندگی
گر پر کاهی است، […]


متن کامل شعر را ببینید ...

صائب تبریزی