گنجور

سیف فرغانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۴۵

 

نام تو گر بر زبان رانم زبانم خوش شود
چون زبان از تو سخن گوید دهانم خوش شود
گر لبم بر لب نهی چون کوزه ای شیرین چو جان
در تن همچو سبو آب روانم خوش شود
ای طبیب عاشق از دارالشفای وصل خود
شربتی بفرست تا بیمار جانم خوش شود
همچو سگ از خوان تو گر نان خورم نبود عجب
مغز […]


متن کامل شعر را ببینید ...

سیف فرغانی