نیست راحت تا سفر آید به سر

انه کان‌السفر بعض‌السقر

این مسافر تا ابد در جنبش است

بر کنار از راحت و آسایش است

کاین نباشد ای برادر جز قیاس

[...]

کاندران رادان همه گمره شدند

موشکافان جهان ابله شدند

دور بینان کور و نابینا همه

تیزهوشان بیهش و رسوا همه

داد بهر آزمایش جلوه‌ها

[...]

آن خلیفه می‌شدی اندر حرم

گرد بر گردش وشاقان و خدم

جمله میران و سران پیرامنش

هر طرف بگرفته طرف دامنش

می‌خرامیدی چنین با صد دلال

[...]

ای خدا از خود دو چشمم کور کن

وز جمالت دیده‌ام پرنور کن

دارم از خود صد شکایت ای خدا

با که گویم جز تو عیب خویش را

ای خدا دارم دلی از دست خویش

[...]

ناقه راند روز و شب با صد شعف

تا فرات و غاضریات و نجف

ساربانا خاطر ما شاد کن

ساز راه کوفه و بغداد کن

سامری گشتم ز شوق سامره

[...]

با دل شاد این زمان ای نیکخو

باقی احوال طوطی را بگو

مرغ دست آموز شاه کیقباد

چون گذارش در جزیره اوفتاد

شه فراموشش شد و ایام او

[...]

آن شنیده‌ستی که شاهنشاه دین

پیشوای اولین و آخرین

سوی مسجد روزی از دولتسرای

می‌شدی تا فرض حق آرد به جای

اتفاقاً کودکی چند از عرب

[...]

اینچنین آمد حدیث از راویان

بر روانشان باد صد رحمت روان

کان فلک پیما شه گردون وقار

روزی اندر حجره‌ای بودش قرار

وه چه حجره مطلع خورشید جان

[...]

شغل او تحصیل آب و نان تو

کار این ترتیب قوت جان تو

او تو را آرد به این ماتمکده

سازدت همخانهٔ دیو و دده

این رها از دیو و دد سازد تو را

[...]

یا رسول‌الله یا غوث‌الامم

یا سحاب‌الجود یا بحرالکرم

یا رسول‌الله یا شمس‌الظلم

یا شفیع‌الذنب فی یوم‌الندم

یا رسول‌الله یا حبل‌النجات

[...]

الغرض گفتند آن شهزادگان

با شه بطحا نبی انس و جان

موسم عید است و اطفال عرب

جملگی اندر نشاط و در طرب

کودکان بنگر به اشترها سوار

[...]

هم فرستد درد و هم درمان دهد

می‌زند هم زخم و هم مرهم نهد

زین سبب فرمود خلاق جهان

با حبیب خود نبی انس و جان

گر نبودی ذات پاکت خاک را

[...]

این صحابه جملگی در مسجدند

انتظار شاه عالم می‌کشند

در کشاکش شاه با آن کودکان

زودتر بفریبشان از گردکان

ای بلال آخر شه دوران کجاست

[...]

هان و هان ما را از این طفلان بخر

سوی خانمان روان شو زودتر

سوی من از آنچه یابی اندران

تا که خود را واخرم زین کودکان

سوی خانه پی سپر شد راه را

[...]

عارفی می‌رفت روزی در رهی

با دل دانا و جان آگهی

ناگهش آمد به گوش از روزنی

کاین سخن می‌گفت با شویی زنی

بگذرانم از تو گر نان ناوریم

[...]

خواست تا گردد عیان و آشکار

سر زند خورشید در دیجورتار

چیست خورشید ای که خاکم بر دهن

ای زبانم کوته و لال از سخن

این زبان بی ادب ببریده باد

[...]

گفت آن عارف که با من گفت باز

آن نگار روح بخش دل نواز

هر گناهی را بیامرزم ولی

می نبخشم گر بجز من مایلی

گر تو را در دل هوای غیر ماست

[...]

زان سبب فرمود آن شاه اجل

نیت مؤمن بود به از عمل

زانکه او جان است و اعمال تو جسم

نیت معنی بود کردار اسم

آن کشاند دل سوی دل آفرین

[...]

بود در شهری یکی مرد خدای

از در هر نیک و بد ببریده پای

از جهان و اهل آن وارسته‌ای

در به روی زشت و زیبا بسته‌ای

روزها در بندگی کردی به شام

[...]

برد سمنون محب را شور عشق

روزی اندر قله‌های طور عشق

ساقی عشقش قدح لبریز داد

بادهٔ پر زور شورانگیز داد

سینه پر سودا و دل پر شور شد

[...]