بانگ اشکوفه‌ش که اینک گل‌فروش

بانگ خار او که سوی ما مکوش

هم‌چو گربه باشد او بیدارهوش

دزد در سوراخ ماند هم‌چو موش

هر دو در جنگند هان و هان بکوش

تا شود غالب معانی بر نقوش

که تو آن هوشی و باقی هوش‌پوش

خویشتن را گم مکن یاوه مکوش

خَمْرْ تنها نیست سرمستیِّ هوش

هر چه شهوانیست بندد چشم و گوش

حلم در حلمست و رحمتها به جوش

نشنوی از غیر چنگ و ناخروش

نور یابد مستعد تیزگوش

کو نباشد عاشق ظلمت چو موش

ز اندرون او برآمد صد خروش

زین چنین رسواییِ بی خاک‌پوش

نون ابرو صاد چشم و جیم گوش

بر نوشتی فتنهٔ صد عقل و هوش

جز مگر آن تیزکوش تیزهوش

کش بود از جیش نصرتهاش جوش

یک خرش گفتی که ها این بوالوحوش

طبع شاهان دارد و میران خموش

امر کردی در گرفتن سوی گوش

نهی کردی از قساوت سوی هوش

می‌نماید او وفا و عشق و جوش

وانگه او گندم‌نمای جوفروش

دارد آوازی نه اندر خورد گوش

هست آوازش نهان در گوش نوش

تا توانی در رضای قطب کوش

تا قوی گردد کند صید وحوش

گفت امیرا بنده فرمانم خموش

ز آتشم آگه نه‌ای چندین مجوش

دیگ‌های فکر می‌بینی به جوش

اندر آتش هم نظر می‌کن به هوش

زانک می‌بافی همه‌ساله بپوش

زانک می‌کاری همه ساله بنوش

طالب یزدان و آنگه عیش و نوش

بادهٔ شیطان و آنگه نیم هوش

ای غلامت عقل و تدبیرات و هوش

چون چنینی خویش را ارزان فروش