گر همی کاری تو تخمی راست کن

کان مراد تو بود هم بی سخن

چون ترا آئین نباشد زین سخن

کی توانی یافت این راز کهن

موی درآئینه تو هرگز مکن

تانگردد کم ترا سرّ سخن

چون تو میبینی زمانی صبر کن

تا شود پیدا مرین راز کهن

همچنان از شوق بودی نعره زن

همچنان از ذوق بود اندر سخن

سوختم از آتش عشق تو من

سوخته کی گوید آخر این سخن

صورت تو بت بود باطل بکن

این سخن گر ره بری رازکهن

این همه گفتم ترا ای جان من

بردهٔ چندین زبانها در سخن

راه بی حد کردم اندر پرده من

تا برون بردم ازآنجا خویشتن