عطار » مصیبت نامه » بخش دهم » بخش ۲ - الحكایة و التمثیل
زانکه سالی ده هزارست از عدد
تا «الست ربکم» گفتهست احد
عطار » مصیبت نامه » بخش دهم » بخش ۴ - الحكایة و التمثیل
چون عزیزم من چنین در چشم خود
برکشم چون مصر نیل از چشم بد
عطار » مصیبت نامه » بخش بیست و نهم » بخش ۳ - الحكایة و التمثیل
حیدرش گفتا که دنیا نیست بد
بد توئی زیرا که دوری از خرد
عطار » مصیبت نامه » بخش سی و سوم » بخش ۱ - المقالة الثالثة و الثلثون
چون گذشتی در حقیقت از احد
احمد آید مرجع تو تا ابد
عطار » مصیبت نامه » بخش سی و هفتم » بخش ۱ - المقالة السابعة و الثلثون
پارهٔ چون دور بودی از عدد
پنج مدرک نقدت آمد از احد
عطار » مصیبت نامه » بخش سی و هفتم » بخش ۵ - الحكایة و التمثیل
هیچ عاشق را نسوزم تا ابد
زانکه صد ره سوختست او از احد
عطار » مصیبت نامه » بخش سی و هفتم » بخش ۶ - الحكایة و التمثیل
گر توام گوئی فرو آرم بخود
قبهٔ ملک سلیمان از لگد
عطار » مصیبت نامه » بخش سی و هشتم » بخش ۱ - المقالة الثامنة و الثلثون
حس عدد آمد بصورت در عدد
پس خیال آمد عدد اندر احد
عطار » مصیبت نامه » بخش چهلم » بخش ۶ - الحكایة و التمثیل
چون همه یک رنگت آمد در احد
از همه درویش مانی تا ابد
عطار » مصیبت نامه » بخش چهلم » بخش ۶ - الحكایة و التمثیل
پس بقرصی گشته قانع تاابد
قرص و قانع محو احد مانده احد
عطار » وصلت نامه » بخش ۶ - حکایت الوصال فی شرح البلال
پس بلال از شوق او گفتی احد
قادر و فرد و خداوند و صمد
عطار » وصلت نامه » بخش ۶ - حکایت الوصال فی شرح البلال
چون بلال باصفا بگذر ز خود
تا رهی از ننگ ونام و نیک و بد
عطار » وصلت نامه » بخش ۱۰ - مطلب در بیان عقل و عشق
عقل دائم طالب صورت بود
عشق آتش در همه صورت زند
عطار » وصلت نامه » بخش ۱۱ - مطلب در تنبیه و ترغیب سالک
ای دل آخر یک دمی بگذر ز خود
تا رهی از ننگ و نام و نیک و بد
عطار » وصلت نامه » بخش ۱۱ - مطلب در تنبیه و ترغیب سالک
ای دل آخر بگذر از هر نیک و بد
حال در مانی ز عقل بی خرد
عطار » وصلت نامه » بخش ۱۳ - شرحی از حکایت سلطان محمود با شیخ لقمان سرخسی
بود کنزاً گفت کنزاً هم به خود
محو گشته پیش او هر نیک و بد
عطار » وصلت نامه » بخش ۱۴ - مطلب در صفت عشاق الهی
در ره توحید حق پاک آمدند
د رره تجرید چالاک آمدید
عطار » وصلت نامه » بخش ۲۳ - مطلب در اسرار توحید و رموز عشق
میم را بر دار احمد شد احد
فهم کن تحقیق الله الصمد
عطار » وصلت نامه » بخش ۲۴ - المکاتب و الرموز در رفتن سلطان محمود به سومنات و فتح کردن او
دید مردی را به چهره غرق نور
گرد بر گردش نهاده خیل خود
