ای چراغ سلطنت را رونق از سیمای تو

زینت تاج و رواج و تخت سرتاپای تو

جامه زیب افتاده شاها قامت رعنای تو

ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو

به توان گفتن کدامین عضو از اعضای تو

خوب‌تر از یکدگر باشند سرتا پای تو

بر نتابد رنگ شرک مدعی عشق غیور

بر سر آن کوی جای ما بود یا جای تو

رخ بپایت سوده جا دارد کشد هر دم بخاک

[...]

یا علی افتاد از نو بر سرم سودایِ تو

شد مصوّر باز در دل، صورتِ زیبایِ تو

با خیابانِ جنان بس فرق‌ها دارد دلم

کاندر آن طوبی بُوَد، در این قدِ رعنایِ تو

می‌شود نفیِ لیاقت سدِّ راهِ دیدگان

[...]

یا حسین ای جان فدای نام غم‌افزای تو

کرده ما را دل کباب اندوه جان‌فرسای تو

چون به راه حق برای شیعیان سر داده‌ای

ای سر ما شیعیان قربان خاک پای تو

کاش می‌شد جسم ما از تیغ بران چاک چاک

[...]

حلقه زنار شد تا زلف عنبرسای تو

خون مردم ریخت یکسر نرگس شهلای تو

سرو و طوبی شد خجل از آن قد بالای تو

ای که یوسف را به بازار آورد سودای تو

معجز عیسی نماید لعل جان‌افزای تو!

لطف نبود گر غضب سازی نوازش‌های تو!

گنج‌سان ویرانه دل منزل و مأوای تو!

ملک خوبی طی نمودم نیست یک همتای تو!

توتیای چشم سازم خاک کفش پای تو!

[...]