گنجور

شمارهٔ ۴۷۹

 
حکیم نزاری
حکیم نزاری » غزلیات
 

ایل چیِ بادِ صبا می رسد

پیکِ سلیمان ز کجا می رسد

زهره ندارم که بریدِ صبا

راست بگویم ز کجا می رسد

مُنهیِ عشق است که جبرئیل وار

دم به دم از غیب فرا می رسد

تا به که دادند زمامِ مراد

ورنه به تخصیص که را می رسد

نیک به بد می نرسد بد به نیک

زان که سزا هم به سزا می رسد

جاذبۀ سابقۀ فطرتت

هرچه به اخوانِ صفا می رسد

بر که عیان است بهشتِ برین

تا که به سر وقتِ رضا می رسد

هر نفس از سدره به گوشِ دلم

بی لغت و حرف ندا می رسد

زار همی نال نزاری که زار

نالۀ عشقِ تو به ما می رسد

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: منبع نزاری | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

کانال رسمی گنجور در تلگرام