گنجور

شمارهٔ ۱۰۹۸

 
حکیم نزاری
حکیم نزاری » غزلیات
 

زهی از عنبر سارا نغوله

کمندست آن که داری یا نغوله

ظریفت گفتن و چالاک رفتن

لطیفت گردن و زیبا نغوله

چرا دربندِ زنجیرش فکندی

مگر دارد چو من سودا نغوله

برای صید دل‌ها گاه گاهی

گره وا می‌کند عمدا نغوله

به دعوی کاکلت از سرفرازی

به پیشانی درآمد با نغوله

به دادش لاجرم سروا بریدند

چو خامش کرد کاکل را نغوله

ازین جا با دو شاخش بسته دارند

که بیرون آمد از یاسا نغوله

نزاری را بناگوشت بزد راه

که نه دل می‌برد تنها نغوله



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعلین فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

گنجور را در اینستاگرام دنبال کنید.