گنجور

غزل شمارهٔ ۱۶۸۳

 
مولوی
مولوی » دیوان شمس » غزلیات
 

من که حیران ز ملاقات توام

چون خیالی ز خیالات توام

به مراعات کنی دلجویی

اه که بی‌دل ز مراعات توام

ذات من نقش صفات خوش توست

من مگر خود صفت ذات توام

گر کرامات ببخشد کرمت

مو به مو لطف و کرامات توام

نقش و اندیشه من از دم توست

گویی الفاظ و عبارات توام

گاه شه بودم و گاهت بنده

این زمان هر دو نیم مات توام

دل زجاج آمد و نورت مصباح

من بی‌دل شده مشکات توام

ای مهندس که تو را لوحم و خاک

چون رقم محو تو و اثبات توام

چه کنم ذکر که من ذکر توام

چه کنم رای که رایات توام

سنریهم شد و فی انفسهم

هم توام خوان که ز آیات توام



با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

شهرام ناظری » ساز نو آواز نو » آواز به همراهی کمانچه، تار و بربت

برای معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

ناشناس نوشته:

این غزل هم به شخص شمس بر میگردد؟!

👆☹

ناشناس نوشته:

به گمانم نه….به ذات حق بر میگردد

👆☹

ابراهیم نوشته:

گاه شه بودم و گاهت بنده
این زمان هر دو نیم مات توام

👆☹

محمد ابوالفتحی نوشته:

با سلام خدمت تمام دوستداران امام مولانا
این غزل ربانی را با صدای عرفانی سلطان آواز استاد شهرام خان ناظری گوش دهید و با آن اوج بگیرید…

👆☹

نادر.. نوشته:

وه که بی‌دل ز مراعات توام..

👆☹

بهار نوشته:

این غزل رو استاد شهرام ناظری به زیبایی اجرا کردن.از دست ندهید

👆☹

در فهرست‌گذاری نسخه‌های خطی اشعار گنجور مشارکت کنید