گنجور

شمارهٔ ۴۲۶

 
کمال خجندی
کمال خجندی » غزلیات
 

رخ نو نور بماه تمام می بخشد

چو خلعتی که شهی با غلام می بخشد

مرا که کشته مجرم ز لب پیام رسان

که باز عمر نومه آن پیام می بخشد

بیار سیب ذقن گرچه نقره خام است

که باغبان به گدا هرچه خام می بخشد

حریم وصل تو چون کعبه منزلی به صفاست

مرا صفای عجب آن مقام میبخشد

به باد زلف و رخ تست پیر مجلس را

دم و نفس که به هر صبح و شام میبخشد

مرد باده فروشم که شیخ جام خود اوست

هرآنکه زو مددی خواست جام میبخشد

کمال بوسه دهم با تو گفت با دشنام

به هر دو نقل خوشم هر کدام می بخشد



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

گنجور را در اینستاگرام دنبال کنید.