سید مختار رحیمی در ‫۳ ماه قبل، پنجشنبه ۸ آبان ۱۴۰۴، ساعت ۰۱:۴۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱۹:

زان خشم دروغینش زان شیوه شیرینش

عالم شکرستان شد تایباد چنین بادا

چه شکرفروش دارم که به من شکر فروشد

که نگفت عذر روزی که برو شکر ندارم

سید مختار رحیمی در ‫۳ ماه قبل، پنجشنبه ۸ آبان ۱۴۰۴، ساعت ۰۱:۳۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱۹:

جان را چو وثاق و جای زنبور                                   از شهد تو خانه خانه دیدم

سید مختار رحیمی در ‫۳ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱۶:۴۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱۹:

با سلام محضر دوستان

شمع و شکر (شیرینی) سمبل فراق ـ موم و عسل ـ هستند . در ایام قدیم شمع را از موم، پس از فرایند جدا سازی عسل از آن میساختن و جناب سعدی هم به آن اشاره داشته ،  در غزل گفتگوی پروانه با شمع  از زبان شمع :  شبی یاد دارم که چشمم نخفت     شنیدم که پروانه با شمع گفت :          که من عاشقم گر بسوزم رواست        ترا گریه و سوز باری چراست ؟         بگفت ای هوادار مسکین من.         

  برفت انگبین (عسل )یار شیرین من    چو شیرینی از من بدر میرود    چو فرهادم آتش بسر میرود 

 در این غزل ، جناب مولانا به تایید مقطع غزل  « فراقش» به «وصال» و گنج حضور انجامیده و توصیه میکند فقط از «شمع و شکر » با هم بودن و یکی شدن و نه از رنج دوری این دو، سخن سرایی کنین. فقط و فقط مجازید از گنج حضور حدیث کنین و بس . چون شمع و شکر بهم رسیدند

سید مختار رحیمی در ‫۵ ماه قبل، جمعه ۱۴ شهریور ۱۴۰۴، ساعت ۱۶:۵۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۵۱:

هجرت از دنیای دون ( down)من ذهنی ، همان« من» که هوای نفس امر کننده به بدی را «اله» خود قرار داده ( من اتخذ الهه هواه - آیه ۲۳ سوره جاثیه) به ملا اعلی محضر الله( جل جلاله )که با تعابیری مثل حریم عباد صاحب نفس مطمئنه ، جنت خلد پرهیزکاران از آن نامبرده می شود( آیات ۲۷-۳۰سوره فجر ) ،همان حریم امن الهی که سرشار از اطمینان قلبی ، فضیلت،و رحمت و به تبع آن  شادی و سرور است (آیه۵۸ سوره یونس) و حزن و اندوه گذشته و خوف وترس از آینده که مشخصه« من ذهنی» پرستنده گان است در آنجا وجود ندارد  . حرکتی صعودی از فرش تا عرش از« ظلمات وهم» به «نور فهم» از« عقل جزء» به «عقل کل» از «درکات» به «درجات » و به تعبیر آیه ۴۱ سوره نحل «و الذین هاجروا فی الله .... به محض تصمیم گیری و عزم سفر از نقطه شروع(دنیای من ذهنی) جایزه دارند تا خط پایانی( ورود به حریم امن الهی  ) که جایزه اکبر نام دارد همان گنج حضور 

سید مختار رحیمی در ‫۱ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۷ آذر ۱۴۰۳، ساعت ۲۱:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۲:

بعد از پخته شدن و شکستن بت منیت قدرت الهی پیدا میکنیم و به معنی واقعی فاتح /فاتحه میشویم

سید مختار رحیمی در ‫۱ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۶ آذر ۱۴۰۳، ساعت ۱۹:۲۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۲:

 دیگ پخته شدن  دامی است که از آن فرار میکنیم 

خواهش های نفسانی بیراهه برنده ، را نادیده بگیریم و بت منیت را بشکنیم و فقط اوامر الهی را عمل کنیم بقول جناب لسان الغیب ، حافظ تو خود حجاب خودی از میان برخیز 

محل شکستن این بت، دام بعدی است که امیدوارم همه ما را به این وعده گاه بکشانند جانب دام باز رو ور نروی برانمت 

التماس دعا

سید مختار رحیمی در ‫۱ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۶ آذر ۱۴۰۳، ساعت ۱۹:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۲:

سلام محضر دوستان

فاتحه شو به نظر بنده یعنی به آنچه در این سوره مبارک آمده ایمان داشته باشی( ستایش فقط مخصوص ربی است که باید تربیت را از او بگیریم) وبه ادعای سنگین (عبد شما هستم و فقط از شما کمک می خواهم) عمل کنیم ادعای سختی است نه؟عبد کسی استکه بدون چون و چرا دستور مولی خود را اطاعت میکند در ادامه سوره ،دعا میکنیم ما را به راه راست هدایت کن و اگر منحرف شدیم به قول مولانا، رب العالمین ما را گوش کشان به راه راست میکشد که نهایت آن وحدت وجود و  فنا فی الله جل جلاله هست . دوستان قدر خود را بدانیم جانشینان خداوند رحمان و رحیم در زمین هستیم ضلالت و گمراهی مسیر ما نیست . به سخن نفس اماره به سوء و و سوسه های در گوشی شیطان گوش ندیم تا  گوش کشان ما را نکشند 

سید مختار رحیمی در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۲ شهریور ۱۴۰۳، ساعت ۱۱:۴۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۵۱:

الهی لا تکلنی الی نفسی طرفه عین ابدا

معبودا مر به اندازه چشم بهم زدنی به خودم وامگذار

ففروا الی الله (آیه ۵۰ سوره ذاریات) و همچنین  نقشه راه « والیه راجعون» فرار از بد کرداری های نفس (سرکش اماره ) به کردار نیک خلق و خوی الهی ، تخلق به اخلاق الله ، هجرتی مقدس از خود دون دنیوی به محضر خدای تعالی شأنه

والرجز فاهجر (آیه ۵سوره مدثر) و از پلیدی هجرت کن

سید مختار رحیمی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۰:۳۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۰۴:

از طواف کعبه گل باید به طواف کعبه دل رسید

سید مختار رحیمی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۷ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۲۲:۱۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۰۴:

تصحیح

پاسبان حرم دل شده ام

سید مختار رحیمی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۷ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۲۲:۱۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۰۴:

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین

امام صادق (ع)میفرماید:  القلب حرم الله و لا تسکن حرم الله غیر الله

دل حرم خداست پس در حرم خدا جز خدا ساکن نکنید

در حدیثی دیگر چنین آمده ، قلب المومن عرش الرحمن

دل خانه خداست جناب مولوی میفرماید دور این دل باید طواف کرد و به همین دلیل است که حضرت علی (صلوات الله علیه)فرمود انی کنت بوابا لقلبی ،من نگهبان حرم قلبم هستم

جناب حافظ (ره )نیز با اقتباس از این حدیث میفرماید 

پاسبان حرم دل شده آن شب همه شب

تا در این پرده جز اندیشه او نگذارم

قلب سلیم مصداق این حرم امن الهی است

قلبی که از هر حزن و خوف ،استرس،کینه،نگرانی ها خالی است

اینچنین قلبی برای همگان آرزومندم