سبحان پناهنده پور در ‫۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ فروردین ۱۴۰۴، ساعت ۱۹:۲۸ در پاسخ به جلال ارغوانی دربارهٔ امامی هروی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۹:

در علم تصحیح وقتی شعری منتسب به دو سخنور باشد و در دیوان هر دو وجود داشته باشد شعر را به شاعری که کمتر معروف است نسبت می دهند.

سبحان پناهنده پور در ‫۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۱۸:۰۲ در پاسخ به امین کیخا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۱:

شکر و شیرین دارای تناسب است!در داستان خسرو و شیرین شخصی به نام شکر که کنیزی اصفهانی بوده وجود دارد 

سبحان پناهنده پور در ‫۱ سال قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۳۹ در پاسخ به عرشیا غلامی دربارهٔ فرخی یزدی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۶۳ - تحت نظر بودن پس از مراجعت از اروپا:

درست می فرمایید 

عجیب است از دست وبگاه در رفته.

وزنی که ذکر کردید بهترین وزن برای این شعر می باشد زیرا اینگونه می توان آن را نامگذاری کرد 

فاعلات فاعلاتن فاعلات فاعلاتن 

رمل مثمن مکفوف 

سبحان پناهنده پور در ‫۱ سال قبل، پنجشنبه ۶ دی ۱۴۰۳، ساعت ۲۲:۰۳ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۶:

می توان این وزن را 

متدارک مثمن مضاعف مخبون بنامیم.

فعلن فعلن فعلن فعلن فعلن فعلن فعلن فعلن

سبحان پناهنده پور در ‫۱ سال قبل، چهارشنبه ۵ دی ۱۴۰۳، ساعت ۲۱:۵۷ در پاسخ به حسین دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۷:

از جمله موفقیت حافظ همین است 

مثلاً دیگر مدح ها کاملا مختص یک نفر است و جنبه عمومی ندارد و برای همین میان اشعار دیگر گم شده اند.ولی مدح های حافظ در آن لحظه جنبه مدح داشته و امروزه حتی می توان به عنوان شعر عاشقانه از آن ها استفاده کرد و همین موجب این شده که نسبت به دیگر مدح های زبان فارسی معروف تر باشد.