Hamid Azhdehfar در ‫۷ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۲۳ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هشتم در شکر بر عافیت » بخش ۴ - حکایت اندر معنی شکر منعم:

در آخر مصرع اول از بیت چهارده ام
بجای سپاس تایپ شده سپاش
درستش را در زیر مینویسم

زبان آمد از بهر شکر و سپاس

Hamid Azhdehfar در ‫۷ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۱۸ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هشتم در شکر بر عافیت » بخش ۴ - حکایت اندر معنی شکر منعم:

اشتباه تایپی رخ داده است
بجای سپاس ، تایپ شده است سپاش
درستش را در زیر مینویسم :

زبان آمد از بهر شکر و سپاس
به بهتان و باطل شنیدن مکوش

Hamid Azhdehfar در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۲ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۵۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۷۲:

مولانا در نسبت با مرگ دلیر است ، خواننده است ، بی صبر است ، رستم است ، بی باک است ،نمیترسد و بسیار مشتاق است ، او میفرماید :
مرگ اکر مرد است آید پیش من
تا کشم خوش در کنارش تنگ تنگ
مولانا مرگ را آغازی دیگر میداند
او میگوید ما چون نمیدانیم و نمی بینیم دلیل بر این نیست که چیزی وجود ندارد، بلکه شاید از ازدیاد ما نمی بینیم.

Hamid Azhdehfar در ‫۸ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۱۸:۰۹ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۱۲:

لطافت در این شعر بسیار معنا شده، آنکه نگار را گاهی سپه دار عشق میخوامد و گاهی بهشت برین ،، جای آن دارد که در چود دستگاه و آواز اجرا شود.
رسیدن به منظور شاعر زمان میخواهد تا که شعر را با بیانی قوی و بجا با صدای بلند برای دیگران بخوانی،،،،، هرزمان چنان کردی بدان تازه به منظور شاعر نزدیک شده ایی،،،،

Hamid Azhdehfar در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۷ خرداد ۱۳۹۶، ساعت ۱۵:۵۶ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قطعات » شمارهٔ ۵۹:

دزد دزدست اگر کسوت قاضی دارد