1. شعر دارنده توعی بی خویشتنی است و نا خوداگاهی در مهر ورزیدن

    Comment by امین کیخا — اردیبهشت ۲۳, ۱۳۹۲ @ ۷:۴۸ ق.ظ

  2. نوعی

    Comment by امین کیخا — اردیبهشت ۲۳, ۱۳۹۲ @ ۱۱:۰۳ ق.ظ

  3. سعدیا در قفای دوست مرو_چه کنم؟میبرد به اکراهم
    میل ازین جانب اختیاری نیست کهربا را بگو که من کاهم
    بسیار زیباست؛درجای دیگرباچنین تصویری میگوید:
    چند گویی که مهرازو بردار_خویشتن را به صبر ده تسکین
    کهربا را بگوی تا نبرد_چه کند کاه پاره ی مسکین
    .
    مولانا هم چ زیبا میگوید:خاک پای تو را به دست آرم_تا از او کیمیا بیاموزم
    آفتاب تو را شوم ذره_معنی والضحی بیاموزم
    کهربای تو را شوم کاهی_جذبه کهربا بیاموزم

    Comment by علی عباسی — دی ۵, ۱۳۹۵ @ ۱۱:۴۴ ق.ظ

  4. سلام
    احتمالا “بنگرندم” به جای “بنگردم” باشه،چون وزن به هم ریخته

    Comment by جعفر عسکری — آذر ۲۷, ۱۳۹۶ @ ۸:۱۴ ب.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره