1. پیشنهاد میکنم این شعر رو با صدای همایون شجریان توو آلبومنا شکیبا به آهنگسازی ارسلان کامکار گوش بدید.

    Comment by امیرحسین وفایی — اسفند ۴, ۱۳۹۱ @ ۲:۴۲ ب.ظ

  2. جناب وفایی عزیز ، این آلبومِ بسیار بسیار زیبا به آهنگسازی استاد اردشیر کامکار است

    Comment by فرداد پوران — خرداد ۲۹, ۱۳۹۴ @ ۱:۳۳ ب.ظ

  3. یکی از بهترین کارهای دشتی که شنیدم از آلبوم بی نظیر شکیبا

    Comment by آواز دشتی — فروردین ۱۵, ۱۳۹۶ @ ۲:۳۷ ب.ظ

  4. دوستان صاحب‌نظر در مورد قرائت و مفهوم بیت هشتم:
    «کشتی من که در میان آب گرفت و غرق شد
    گر بود استخوان برد باد صبا به ساحلم»
    چه نظری دارند؟
    آیا با قرائت فایل صوتی موافقید یا آن را اشتباه می‌دانید؟ مفهوم بیت برای من گنگ است.

    Comment by حمیدرضا محمدی — شهریور ۱۰, ۱۳۹۶ @ ۸:۲۸ ق.ظ

  5. آقای حمیدرضا محمدی عزیز
    بنده با خوانش موجود موافق هستم و بیت را اینگونه تفسیر میکنم:
    … باشد که استخوانهای مرا باد صبا به ساحل برساند

    Comment by مجید — شهریور ۲, ۱۳۹۷ @ ۹:۳۷ ق.ظ

  6. با سلام و عرض ادب خدمت دوستداران عرصه ی ادب

    لطفا معنی بیت زیر را بیان نمایید:

    باد به دست آرزو در طلب هوای دل
    گر نکند معاونت دور زمان مقبلم

    با سپاس فراوان

    Comment by مهدی — مهر ۱۶, ۱۳۹۷ @ ۲:۳۶ ب.ظ

  7. باد به دست یعنی چیزی (مگر باد) در دست نداشتن
    باد هواست یا مثل بادست یعنی هر چیز گذرا و رفتنی که سرمایه کسی به شمار نمیرود
    باد به دست آرزو یعنی کسی که آرزوهایش برباد است/تهیدست و بیچیز
    مقبل:در اینجا هم به معنی آینده است و هم خوش اقبال
    معاونت:همکاری و یاری
    آرزوهایم همه هیچ و برباد است در رسیدن به آنچه دلم میخواهد اگر یاری نکند گردش روزگار پیش رو (آینده) یا (خوش اقبال نباشم)
    اگر چرخ روزگار به همین گونه که هست بچرخد بیچاره ام بیچاره

    Comment by 7 — مهر ۱۶, ۱۳۹۷ @ ۳:۱۱ ب.ظ

  8. کشتی من که در میان، آب گرفت و غرق شد
    [(گر بود استخوان)برد]، باد صبا به ساحلم
    اگر استخوانی از من ماند باد صبا سوی ساحل(تو) می آورد.
    ولی شاید نماند که چینی ها بدجور کفروبی میکنند با استخوان و بی استخوان،زنده و مرده
    زنده بودم مرا تحویل نگرفتی تا هلاک شدم.حالا بگیر و از دست نوکیسه ها نجاتم بده مباد که به چین و ماچین ببرند.

    Comment by 7 — مهر ۱۶, ۱۳۹۷ @ ۳:۵۵ ب.ظ

  9. درود جناب حمید رضا،

    به گمان من بیت مورد نظر می تواند به طریقی خوانده شود که معنی زیر را تداعی نماید:

    کشتی من که دیگر در میان آب دریا غرق شده است و من هیچ امیدی به نجات از این درد (عشق) ندارم. اگر هم استخوانی از بدن من برجای بماند، به لطف باد صبا به ساحل (دوست) خواهد رسید.

    مصرع اول باید با حالتی ناامیدانه خوانده شود که جبر آدمی را در برابر “بخت حاصل شده” به تصویر بکشد.

    سپاس،

    Comment by مهدی — مهر ۱۸, ۱۳۹۷ @ ۷:۲۸ ق.ظ

  10. @مهدی:
    با تشکر از راهنمایی دوستان و خصوصا جناب مهدی عزیز، خوانش تصحیح شده جایگزین شد.

    Comment by حمیدرضا محمدی — مهر ۲۰, ۱۳۹۷ @ ۶:۴۷ ب.ظ

  11. با سلام در بیت چهارم مصراع دوم فکر میکنم با همه “صبر” اگر به خود ره ندهی چه حاصلم صحیح باشد

    Comment by اشکان — دی ۶, ۱۳۹۷ @ ۸:۳۷ ق.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره