1. شعر ایراد قافیه اى فاحشى دارد که به هیچ توجیهى مرتفع نمى شود. نسخه ى دیگر این شعر، اشکال قافیه اى مختصرى دارد که قابل چشم پوشى است:
    گر در یمنى و با منى پیش منى
    ور پیش منى و بى منى در یمنى
    من با تو چنانم اى نگار یمنى
    کاندر عجبم که من توام یا تو منى

    Comment by مهدى — بهمن ۱, ۱۳۹۳ @ ۱۱:۵۸ ب.ظ

  2. سلام .
    اینکه نوشتید ایراد قافیه ای داره یعنی سایت اشتباه کرده یا ؟؟؟
    اگر کسی میتونه به زبان عامیانه مفهوم این شعر رو برسونه بهم، ممنون میشم.

    Comment by مهزیک — اردیبهشت ۱۱, ۱۳۹۴ @ ۹:۴۳ ق.ظ

  3. یا علی مدد

    بنظر حقیر این ابیات اشاره ای است به وحدت وجود به این منظور که انسا ن کامل آئینه جمال حضرت خق است . برای درک بهتر مفهوم کافی است در مقابل یک آئینه به دقت به بچشم خود نگاه کنیم، آیا مردمک چشم ما آئینه را می بیند ِیا چشم ما که در آ ینه است ما را می بیند،
    آیا آنچه در آئینه مجاز می بینیم حقیقت ما است ؟ یا ما مجاز آن حقیقت هستیم؟ من آن هستم یا آن من است ؟ نه من آن عکس هستم و نه آن عکس من است ، در حالیکه هم من آن هستم و هم آن من است و هردو هم و مشابه هستیم.

    از این باب است که مولا ی ما علی (ع) فرمود:

    “من رأنی فقد رأی الحق” یعنی هرکه مرا دید حق را دیده است

    Comment by عطاء علی — مهر ۳۰, ۱۳۹۴ @ ۶:۲۳ ب.ظ

  4. عرض سلام و احترام محضردوستان گرامی
    گر در یمنى چو با منى پیش منى
    ور پیش منى چو بى منى در یمنى
    من با تو چنانم اى نگار یمنى
    کاندر عجبم که من توام یا تو منى

    Comment by مسلم — آبان ۱, ۱۳۹۴ @ ۱۲:۵۷ ق.ظ

  5. سلام
    ایراد گرفتن از مولانا نیازمند بالاتر بودن از وی حداقل بصورت شعرشناسی!!!
    حالا این پرسش مطرح است آیا مادر گیتی چو او را زاده است؟؟؟
    چه برسد برتر از وی؟؟؟
    پس فقط از مشربش سیراب شویم ولاغیر!!!

    Comment by miharba — فروردین ۲۸, ۱۳۹۵ @ ۶:۱۰ ق.ظ

  6. جناب میهربا،
    مادر گیتی پس از زادن فردوسی و خیام و بوعلی و رازی و سعدی و برخی دیگر از بزرگان علم و اندیشه به یایسگی زودرس
    ذچارشد و انبوه واقعیت گریزان از جمله آقای بلخی از مادر دیگری زاده شدند.

    Comment by بی در کجا — فروردین ۲۸, ۱۳۹۵ @ ۶:۲۴ ق.ظ

  7. بی در کجای گرامی
    مادر که همیشه معلوم است کیست،
    من میگویم نکند پدرشان متفاوت بوده است!؟

    Comment by روفیا — فروردین ۲۸, ۱۳۹۵ @ ۱۰:۴۷ ق.ظ

  8. که این عجوزه عروس هزارداماد است…

    Comment by روفیا — فروردین ۲۸, ۱۳۹۵ @ ۱۱:۱۴ ق.ظ

  9. اگر هم فرزند مادر گیتى نباشد،
    حاصل ازدواج میترا است و احتمالا فردى چون زئوس که این قدر افسانه اى است.
    البته از این که بگذریم، کار منتقد همین ایراد قافیه گرفتن است، اگر قرار باشد که منتقدان همه برترین باشند که منتقد نمى شوند. خودشان شعر مى گویند.

    Comment by .... — فروردین ۲۸, ۱۳۹۵ @ ۵:۳۹ ب.ظ

  10. مولانا این رباعی را در پاسخ به رباعی معروف جناب ابوسعید ابوالخیر سروده است و دوستان اون رباعی رو نوشتند که البته درستش این است
    گر در یمنی چو با منی پیش منی
    ور پیش منی چو بی منی در یمنی
    من بی تو چنانم ای نگار یمنی
    خود در غلطم که من توام یا تو منی

    Comment by بیداد — دی ۲۴, ۱۳۹۵ @ ۴:۰۷ ب.ظ

  11. با سلام و احترام خدمت دوستمون که در مورد ایراد قافیه نظری داشتن. من در این مورد نظر دیگه ای دارم.
    ببینید اگه با یه دیدگاه ماشینی به قافیه نگاه کنیم، نظر شما درسته. قافیه به شکل کلاسیک در این رباعی معیوب هست.
    اما بعضی از آثار مولوی هرچند طبق قواعد قافیه معیوب هستن ولی موسیقی در اونا به قدری قوی و غنی هست که عملاً مهمترین وظیفه قافیه که ایجاد یکی از انواع موسیقی شعر (طبق نظر دکتر شفیعی، موسیقی کناری) هست، پوشش داده میشه.
    مهمترین نمونه های این اشعار، غزلهایی در دیوان شمس هست که ردیف های جمله وار دارن، مثل غزلهایی با ردیف «مستان سلامت می کنند» یا «چیزی بده درویش را» و…
    این ردیف ها، علی رغم فقدان مفهوم روشن، در کنار قافیه های درونی این غزلها بسیار به موسیقی شعر کمک می کنن و اساساً شعر رو از نیاز به قافیه به مفهوم کلاسیک خودش بی نیاز.
    هرچند این رباعی فاقد ردیفی مشابه با ردیف های گفته شده هست، اما به نظر من دو عامل باعث میشن که موسیقی شعر مخدوش نشه. اول ردیف دو کلمه ای رباعی هست و همونطور که می دونید ردیف در تقویت موسیقی غنی تر از قافیه هست. دوم بازی با کلمات به شکلی عجیب و بدیع مخصوصا در بیت اول (که بار موسیقایی رباعی بیشتر روی دوش این بیت هست) که خودش یه نوعی از موسیقی (موسیقی درونی) رو ایجاد می کنه.
    این عوامل باعث میشن فقدان قافیه به شکل کلاسیکش تو ذوق نزنه. خودم قبل از خوندن نظر شما اصلا متوجه این موضوع نشده بودم و بعد از دقت کردن دیدم حرف شما درسته. هرچند معتقدم موسیقی شعر مختل نشده.

    Comment by ... — اسفند ۱۸, ۱۳۹۵ @ ۱۱:۲۰ ق.ظ

  12. لطفاً ، بفرمائید کجای قافیه نادرست است تا من هم بفهمم
    فقط در وزن مصرع دوم اشکال می بینم
    هم من منم و هم تو توئی ”و “هم تو منی
    به نظر می رسد واو اضافه باشد
    ممنون

    Comment by حسین — اسفند ۱۸, ۱۳۹۵ @ ۱۲:۳۶ ب.ظ

  13. حسین عزیز
    اگه «تو منی» رو ردیف در نظر بگیریم، قافیه ها «نی»، «هم» و «یا» میشن که طبق دیدگاه سنتی، قافیه معیوب میشه. البته نظرم رو به طور کامل توضیح دادم و معتقدم شعر متحمل آسیب نشده.
    در مورد وزن هم باهاتون موافقم.

    Comment by ... — اسفند ۱۸, ۱۳۹۵ @ ۱:۱۴ ب.ظ

  14. گرامی …
    سپاس ، من نیز به این نکته دقت نکرده بودم ، ولی خودش میگوید : قافیه اندیشم و دلدار من گویدم مندیش ،،،،،،
    در همین زمینه ها ، سعدی زیباتر سروده :
    ما با توایم و با تو نه‌ایم اینت بلعجب
    در حلقه‌ایم با تو و چون حلقه بر دریم
    مانا باشید

    Comment by مهناز ، س — اسفند ۱۸, ۱۳۹۵ @ ۳:۵۴ ب.ظ

  15. ممنونم … عزیز و از دوستان
    روشن شد ، ولی قافیه در متن گمشده و از زیبایی آن نمی کاهد

    Comment by حسین — اسفند ۱۸, ۱۳۹۵ @ ۳:۵۸ ب.ظ

  16. ممنون از توجهتون دوستان
    حسین عزیز کاملاً با شما موافقم.
    مهناز بزرگوار
    به چه غزلی اشاره کردین! فوق العاده!
    شوق است در جدایی و جور است در نظر / هم جور به که طاقت شوقت نیاوریم
    کلمات سعدی انگار روی کاغذ (و حتی صفحات غیر کاغذی) عشوه گری می کنند.
    ممنون از شما

    Comment by ... — اسفند ۱۸, ۱۳۹۵ @ ۴:۴۶ ب.ظ

  17. ممنون از توجه شما دوستان
    حسین عزیز
    کاملاً با شما موافقم
    مهناز بزرگوار
    به چه غزلی اشاره کردین، کم نظیر…
    شوق است در جدایی و جور است در نظر
    هم جور به که طاقت شوقت نیاوریم
    انگار کلمه های سعدی رو کاغذ (یا حتی صفحات غیر کاغذی) دلبری می کنن!

    Comment by ... — اسفند ۱۹, ۱۳۹۵ @ ۷:۱۹ ق.ظ

  18. می گفت پادشاهی بود در شهر یمن
    دخترش عقد کرد و داد به من
    من شدم داماد او . او شد پدر زن من
    زیاد باجی بی این رباعی نمی دهد.

    Comment by پریشان روزگار — اسفند ۲۰, ۱۳۹۵ @ ۴:۵۰ ق.ظ

  19. خوتن نام شهری در چین هست hotan و نگار ختنی میتواند اشاره به زیبا رویی از آن اقلیم داشته باشد یا غزال معروف آن دیار اگر خوتن نوشته شود قافیه درست میباشد.

    Comment by محمدرضا — مهر ۱۰, ۱۳۹۶ @ ۱۰:۰۳ ب.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره