1. خیلی حرف داره این دوبیت
    پیشنهاد میکنم با چشم بسته خونده بشه

    Comment by شایان — آذر ۱۷, ۱۳۹۲ @ ۱۱:۰۰ ق.ظ

  2. شاعر در ابتدا از پروردگار درخواست میکند که او را گرفتارِ طناز و افسونگر و دلبرانِ عشق مجازی نکند و سپس طالب ناسازگاری و سازناطلبی در قبال اغیار و جزپروردگاران میشود سپس از انگیزه‌ی گریزان گشتنش در وجود پروردگار ، پرده برمیدارد و آن را گریزشِ از فتنِ نفس خوانده و سرانجام با تذکر این نکته که بنده از آنِ مولای خودست ، خواستار پس نزدنِ این پناه‌طلبی میشود.

    Comment by شادمان — آذر ۸, ۱۳۹۶ @ ۱:۴۴ ق.ظ

  3. منظور از نفس طناز، دلبران و افسونگران خارجی نیست بلکه منظور نفس خود آدمی یا همان ایگو می باشد. در واقع مولانا به این حقیقت والا پی برده است که ریشه تمامی رنج ها در نفس انسان نهفته است نفسی که حائلی است در برابر تابش نور آرامش بخش الهی و اتصال عاشق و معشوق.

    Comment by محمد سعید — اسفند ۲۵, ۱۳۹۷ @ ۹:۵۹ ق.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره