لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

بحثهای مذهبی و اعتقادی و ارجاع توهین‌آمیز نسبت به بزرگان ادیان و همینطور بحثهای قومیتی و توهین به فرهنگها و قومیتها و زبانها از مصادیق حاشیه‌های نامناسب محسوب می‌شوند.

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بگذارید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

  1. من فکر میکنم غزل شماره ۹۴ (غزل و غزال)علافه بر اشتباهات در اشعار نوشته شده ،تعدادی از ابیات نیز از قلم افتاده است که از آن جمله می توان بیت زیر را ذکر کرد:

    نیمی از رخ بنمود و خمی از ابروئی
    وسط ماه تماشای هلالی (حلالی) کردیم.
    و بیت زیر نیز به اشتباه آورده شده است:
    شهریار غزلم خواند غزالی وحشی
    بد نشد با غزلی صید غزالی کردیم

    Comment by شعر دوست — آبان ۱۰, ۱۳۸۹ @ ۲:۲۹ ب.ظ

  2. شان نزول این شعر :
    استاد در رستورانی شیفته دخنری که با صورتی سفید و موهایی که نصف صورتش را چون هلال ماه گرفته است و مشغول پذیرایی بودند می شوند و این غزل را می سرایند . بیت آخر هم در جواب همان دختر که گفتند : شهریار ، تو واقعا سلطان غزل هستی ، سروده شده است

    Comment by ابراهیم — دی ۳۰, ۱۳۹۰ @ ۶:۲۲ ب.ظ

  3. ظاهرا فی البداهه استاد در مجلسی این اشعار را می سراید دختری به پیش استاد می اید و میگوید واقعا این ابیات را الان سروده اید یا در خانه اماده کرده بودید که استاد میگوید اسمت چیست دخر پاسخ میدهد غزال و استاد بیت اخر را می سراید

    Comment by کوشا — مرداد ۲۶, ۱۳۹۴ @ ۴:۱۳ ب.ظ

  4. قطعا بیت آخر اشتباه نوشته شده است و از نظر معنی باید چنین باشد :
    شهریار غزلم خواند (خوانده) غزالی وحشی (رعنا)
    بد نشد با غزلی صید غزالی کردیم

    کلمه ندای “شهریارا” که در اینجا تخلص شاعر هم هست باید به “شهریار” تبدیل شود تا عبارت “شهریار غزلم” با معنی درست در مصرع اول در جای خود قرار گیرد.

    Comment by ناصر هاشمی — شهریور ۲۱, ۱۳۹۵ @ ۱۰:۵۴ ق.ظ

  5. با سلام و عرض ارادت : پیشنهاد میکنم که سر گروه محترم گنجور به چاپ های قدیمی توجه داشته باشند که یکی از دوستان بخوبی توضبیح دادند که یک بیت در اینجا آورده نشده همان ( نمیم از رخ بنمود ، الی آخر ) و نیز بیت آخر نیز شهریار صحیح می باشد .

    Comment by سیدمحمد امیرمیران — دی ۳, ۱۳۹۵ @ ۱۲:۳۱ ب.ظ

  6. با درود و احترام
    استاد شهریار در مجلسی که عوام از ایشان دعوت کرده بودند حضور یافتند و به اصرار جمع مجبور شدند که شعری بداهه بسرایند شعر فوق که با غلط های بسیار زیاد درج شده است همان شعر مذکور میباشد. اما نکته حائز اهمیت در این باره آن است که بعد از اتمام شعر دختری زیبا روی جلو امده به استاد گفتند من شعر شمارا شنیدم وبسیار لذت بردم اما فکر نمیکنم بداهه بوده باشد یحتمل شما از قبل آماده کرده بودید استاد به ایشان گفتن نام شما چیست دختر گفت نامم غزالاست و شیفته اشعارتان هستم .استاد بدون درگ فرمودند شهریارا غزلت خوانده غزالی زیبا (رعنا)بد نشد با غزلی صید غزالی کردیم .

    Comment by مشکات — فروردین ۲۷, ۱۳۹۷ @ ۴:۲۸ ب.ظ

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره