1. با سلام و عرض ادب و آرزوی بهروزی، مصرع دوّم بیت پنجم : اطلس به در اندازی گر ژنده شوی با صحیح است…

    Comment by پرویز همایون نژاد — فروردین ۱۰, ۱۳۹۲ @ ۱۰:۲۳ ب.ظ

  2. چون دانه شد افکنده بررست و درختی شد
    این رمز چو دریابی افکنده شوی با ما

    دانه وقتی در کمند خاک قرار میگیرد به درخت سبز و زیبا و بالنده تبدیل میشود. این یک رمز است که تو ای انسان اگر آن را پیاده کنی و خود را در کمند خدا بیندازی تو هم نیز به رستگاری میرسی

    Comment by ندا — دی ۲, ۱۳۹۴ @ ۹:۱۶ ب.ظ

  3. چون دانه شد افکنده بر رست و درختی شد
    این رمز چو دریابی افکنده شوی با ما
    افکنده یعنی خارج شدن از منیت، زمانی که از منیت خارج شوی پر بار می گردی…

    Comment by ز. ورزنه — تیر ۲, ۱۳۹۵ @ ۱۰:۲۶ ق.ظ

  4. در ژنده شوی با ماصحیح است
    سر افراز باشید

    Comment by معنوی — دی ۹, ۱۳۹۷ @ ۷:۲۵ ب.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره