1. این یکی از زیباترین ستایش های شعر فارسیه که البته متاسفانه اکثرافراد نمی دونن شاعرش وحشی بافقی هست!
    وحشی همیشه مظلوم و گمنامه!

    Comment by محدثه — آذر ۲۹, ۱۳۸۹ @ ۱۲:۴۶ ق.ظ

  2. عالی بود

    Comment by Anonymous — مهر ۷, ۱۳۹۰ @ ۱:۵۲ ب.ظ

  3. هر آن دل را که سوزی نیست، دل نیس
    زیباست شعر وحشی وپرسوز عشق و عرفان…. و حافظ بزرگ را میماند
    سوز دل ,اشگ نهان آه سحر ……اینهمه از نظر لطف شما می بینم…
    آن سوخته را جان شد گ آواز نیامد…
    از سعدی تا مولانا…غم غشقش ده و عشقش ده و بسیارش ده….یا باز پاراداکس رنج -شاد ی و عشق که سخنش نامکرر است…
    چون غمش را نتوان یافت مگر در دل شاد….
    ما به امید غمش خاطر شادی طلبیم…

    Comment by خلیل آذرخس — آبان ۹, ۱۳۹۱ @ ۹:۵۸ ق.ظ

  4. سلام به اشعار ابتدای آثار که به حمد وسپاس خداوند می پردازد تحمیدیه می گویند از حمله این شعر معروف وزیبای وحشی جهت اطلاعات بیشتر به تارنمای درج شده مراجعه فرمایید.

    Comment by به سوی ظهور — بهمن ۳۰, ۱۳۹۱ @ ۹:۰۳ ق.ظ

  5. با سلام در بیت دوازده ، سیزده و چهارده کلمه صد به اشتباه سد درج شده است
    با تشکر

    Comment by فائزه — اسفند ۱۵, ۱۳۹۱ @ ۱۱:۵۵ ق.ظ

  6. فائزه خانم، سد نگارش درست هست. استفاده از ص بجاى س اشنباه هست و تاثیر زبان عربى بر فارسى. نکته انکه سده (یک سد سال) را در فارسى امروز بدرستى مى نویسیم.

    Comment by محسن — اردیبهشت ۶, ۱۳۹۳ @ ۱۲:۰۲ ب.ظ

  7. لطفا “الاهی” را به “الهی” اصلاح کنید. ممنون.

    Comment by سیاوش مرتضوی — آبان ۵, ۱۳۹۳ @ ۷:۵۴ ب.ظ

  8. البته شاید “الهی” نادرست متداول باشه، چون الف کوتاه در حرف های زبان فارسی وجود ندارد. همین طور همزه و مد و دیگر موارد نیز وجود نداره. ولی به هر ترتیب، “الاهی” باعث میشه که این بیت در موتورهای جستجو و همین طور خود جستجوی گنجور قابل دستیابی نباشه.

    Comment by سیاوش مرتضوی — آبان ۵, ۱۳۹۳ @ ۷:۵۸ ب.ظ

  9. وحشی یعنی آتشی که هرگز نگرد خاموش

    Comment by محمد — مرداد ۲, ۱۳۹۵ @ ۴:۴۸ ب.ظ

  10. در زبان کلماتی هستند که زمانی رواج داشتند ، سپس فراموش و لغات دیگر جایگزین آن ها شده است. تحول دیگر این است که معنای برخی از این کلمات در طول زمان تغییر می یابد. به مانند لغت «جاندار» که در زمان حافظ به معنای “نگه دارنده جان (مامور محافظ)” و هم اکنوی به معنای “موجود زنده (حیوان)” است.
    از جمله کلماتی که معنی آن در گذشت زمان تغییر یافته ، لغت “وحشت” است. در کتب لغت معتبر اولین معنایی که برای این کلمه نوشته شده ، “تنهایی” می باشد. “ترس” معنای ثانویه کلمه وحشت است که امروز برداشت می شود. صفت نسبی کلمه وحشت ، “وحشی” می شود که دقیقا به معنای عزلت نشین ، گوشه گیر و مردم گریز است که با واقعیت زندگی این شاعر کاملاً مطابقت دارد.

    Comment by نوشاد — شهریور ۲۹, ۱۳۹۵ @ ۸:۰۹ ق.ظ

  11. خانم/آقای نوشاد! بسیار عالی.

    Comment by امیر — دی ۲۵, ۱۳۹۵ @ ۱:۱۸ ق.ظ

  12. با سلام.مطمئن اید کلمه ی “درد پرورد” درست نوشته شده؟ آخه معنی نمیده. یعنی پرورش یافته با درد؟

    Comment by مهرآسا — اسفند ۱۳, ۱۳۹۵ @ ۹:۴۹ ب.ظ

  13. گرامی مهر آسا
    اگر درد را درد عشق تصور کنی درست می شود
    دلی که از درد عشق بی تاب است
    درون درد و برون درد
    مانا باشی

    Comment by مهناز ، س — اسفند ۱۴, ۱۳۹۵ @ ۲:۵۸ ق.ظ

  14. الاهی سینه ای ده آتش افروز
    در آن سینه دلـــی وان دل همه سوز
    هر آن دل را که سوزی نیست دل نیست
    دل افسرده غیر از آی و گل نیست
    دلم پر شعله گردان سینه پر دود
    زبانم کن به گفتن آتش آلود
    به سوزی ده کلامم را روائی
    کز آن گرمی کند آتش گدائی
    دلم را داغ عشقی برجبین نه
    زبانم را بیانی آتشین ده
    اگـر لطف تو نبـود پرتو انـداز
    کجـــا فکـــر و کجــا گنجینة راز
    چو در هر کنج صد گنجینه داری
    نمیخواهم که نومیدم گذاری
    به راه این امید پیچ در پیچ
    مرا لطف تو میباید دگر هیچ
    این هشت بیت از این قسمت در وبسایت آوای جاوید توسط حمیدرضا فرهنگ خوانده شده است،آدرس صفحه:http://avayejavid.com/SazoAvaz/AvayeJavid_31.html

    Comment by لیلا همایون پور — فروردین ۲۱, ۱۳۹۷ @ ۳:۴۰ ب.ظ

  15. آدرس صحیح صفحه:

    http://www.avayejavid.com/SazoAvaz/AvayeJavid_31.html

    Comment by لیلا همایون پور — اردیبهشت ۳, ۱۳۹۷ @ ۷:۱۶ ب.ظ

  16. به نظر عزیزان آیا به راه این امید غلط نیست ؟ ببه نظرم اید بگوئیم به امید این راه ….نه به راه این امید یعنی راه پیچ در پیچ است نه امید پیچ در پیچ

    Comment by امیر — مرداد ۱۶, ۱۳۹۷ @ ۱۲:۱۵ ب.ظ

  17. امیر خان
    راهی پیچ در پیچ است که راه امید است. به راهی قدم گذارده که در آن امیدواری ست با سردرگمی ها و مشکلات فراوان. راهی پرپیچ و خم ، درین راه از لطف خداوندگار مدد می جوید.

    Comment by محسن ، ۲ — مرداد ۱۶, ۱۳۹۷ @ ۴:۱۵ ب.ظ

  18. خرد را گر نبخشد روشنایی

    بماند تا ابد در تیره رایی

    کمال عقل آن باشد در این راه

    که گوید نیستم از هیچ آگاه

    وحشی بافقی

    Comment by تنها خراسانی — بهمن ۱۸, ۱۳۹۸ @ ۵:۰۶ ب.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره