1. به نظر می اید که حرف “ی” در سرچ ها درست عمل نمی کنه. من بس که جهان رو سرچ کردم و این کاراکتر رو …  توی سرچ نشون می داد.

    Comment by دوست — اردیبهشت ۲۰, ۱۳۸۷ @ ۴:۱۲ ق.ظ

  2. “&nbsp” به نظر کاراکتر رو نمی تونم توی حاشیه نشون بدم خودتون سرچ کنید متوجه می شید.

    Comment by دوست — اردیبهشت ۲۰, ۱۳۸۷ @ ۴:۱۳ ق.ظ

  3. ای کاش الان هم بودی خیام جان رفیق فاب خودم میشدی

    Comment by علی — اسفند ۲۹, ۱۳۹۵ @ ۱:۴۲ ق.ظ

  4. این رباعی برای مبتلایان به خودشاخ پنداری سروده شده است!
    (:

    Comment by روفیا — فروردین ۱۴, ۱۳۹۶ @ ۴:۳۳ ب.ظ

  5. یکی مرغ بر کوه بنشست و خاست
    برآن که چه افزود و زان که چه کاست؟
    من آن مرغم و این جهان کوه من
    چو رفتم جهان را چه اندوه من؟

    Comment by روفیا — فروردین ۱۶, ۱۳۹۶ @ ۵:۰۹ ب.ظ

  6. نبود ” خود شاخ پنداران ” البته غیمت است، اما حکیم بسیار فروتنی کرده است ،
    جهان پس از خیام نه همان است که پیش ازو بود

    Comment by گمنام-۱ — فروردین ۱۷, ۱۳۹۶ @ ۱۲:۲۹ ق.ظ

  7. زان پس چو نباشیم همان خواهد بود

    Comment by حسین — فروردین ۱, ۱۳۹۷ @ ۳:۰۳ ب.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره