1. مقراض به معنی شی قطع کننده است(قیچی)وهنوز در لری کاربرد دارد

    Comment by مینا — اردیبهشت ۲۵, ۱۳۹۲ @ ۵:۰۰ ق.ظ

  2. فارسی ان دوکارد بوده است

    Comment by امین کیخا — اردیبهشت ۲۵, ۱۳۹۲ @ ۱۱:۵۸ ق.ظ

  3. برام جالب بود که لرها هنوز از کلمه ی عربی مقراض به جای قیچی استفاده می کنند! البته حافظ هم در اون غزل معروفش با ردیف “چو شمع” از همین کلمه مقراض استفاده کرده: “رشته ی صبرم به مقراض غمت ببریده شد // همچنان در آتش مهر تو سوزانم چو شمع”

    Comment by ابوطالب رحیمی — اردیبهشت ۲۳, ۱۳۹۴ @ ۹:۵۸ ب.ظ

  4. در بیت “به موسی، کهن عمر کوته امید/ سرش کرد چو دست موسی سپید” واژه “موسی” دو بار تکرار شده، بار اول در معنای “موتراش” و بار دوم در معنای “حضرت موسا”. جالب است که واژه “موس” اول حتی در فرهنگ بزرگ سخن (انوری) هم نیامده. این واژه در زبان کُردی کاملاً رایج بوده و در معنای “چاقوی تیز موتراش” کاربرد دارد.

    Comment by کامران جوهری — دی ۱۹, ۱۳۹۷ @ ۷:۱۲ ب.ظ

  5. کامران: موضوع این شعر مشخصا در رابطه با “عشق و شور و مستی” است، در واقع می بایست در “باب سوم” بوستان گنجانده می شد و ارتباطی با باب ششم (در قناعت) ندارد.

    Comment by کامران جوهری — دی ۱۹, ۱۳۹۷ @ ۷:۱۸ ب.ظ

  6. معنی این بیت چیست؟
    بزرگان چو خور در حجاب اوفتند

    حسودان چو اخگر در آب اوفتند

    Comment by مجتبی — بهمن ۱۱, ۱۳۹۷ @ ۱:۴۳ ب.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره