گنجور

غزل ۶۹

 
وحشی
وحشی » گزیده اشعار » غزلیات
 

ای دیده ، دشتبان نگاهت به راه کیست

در خاطرت سواری طرز نگاه کیست

خوش پر فرح زمینی و خرم گذرگهیست

آنجا که جلوه می‌کند و جلوه گاه کیست

سر کرد ناز و فتنه و عالم فرو گرفت

شاه کدام عرصه گذشت این سپاه کیست

خوش کشوری که او علم داد می‌زند

ای من گدای کشور او پادشاه کیست

وحشی نهفته نیست که آن گرم رو که بود

این آتش نهفته که زد شعله آه کیست

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

محمّد محمودی نوشته:

سلام. بنده در بیتِ اوّل؛ مصرعِ دوّم ” در خاطرت سواری طرز نگاه کیست” به مشکل برخوردم و هرچه می کنم نمی دانم کلمه ی “سوار” کدام معنیِ مفهومیِ مصرع را در بر می گیرد. آیا منظور معنایِ اوّلِ “راکبِ اسب است و به معنیِ راکب دیگر سواریها مجازاً باشد چه مخففِ اسوار است و اسوار مرکب اسب” یا نه، دگر معنی ها که در ظاهر اوّل معنایِ دیگری نمی تواند داشته باشد گویا. لطفاً کمکم کنید. لطفاً

کانال رسمی گنجور در تلگرام