گنجور

غزل ۱

 
وحشی
وحشی » گزیده اشعار » غزلیات
 

آه ، تاکی ز سفر باز نیایی ، بازآ

اشتیاق تو مرا سوخت کجایی، بازآ

شده نزدیک که هجران تو، مارا بکشد

گرهمان بر سرخونریزی مایی ، بازآ

کرده‌ای عهد که بازآیی و ما را بکشی

وقت آنست که لطفی بنمایی، بازآ

رفتی و باز نمی‌آیی و من بی تو به جان

جان من اینهمه بی رحم چرایی، بازآ

وحشی از جرم همین کز سر آن کو رفتی

گرچه مستوجب صد گونه جفایی، بازآ

 

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) | شعرهای مشابه | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

داود نوشته:

سلام.فکر میکنم در بیت آخر از نظر املائی اشتباهی رخ داده که صحیح آن اینست:گر چه مستوجب صد گونه جفائی بازآ

پاسخ: مصرع مذکور مطابق نظر شما تغییر کرد به این ترتیب که اشتباه املایی احتمالی «سد» با «صد» جایگزین شد.

مسعود نوشته:

با توجه به مطلبی که این اواخر در یکی از سایت های اینترنتی خواندم ، کلماتی مانند سد و شست کلماتی فارسی اند . در زمان قاجار به علت نفوذ گسترده زبان عربی در زبان نوشتاری کشور این کلمات و تعدادی زیادی از کلمات دیگر دستخوش تغییر شده اند و شکلی عربی به خود گرفته اند . با توجه به اینکه این کلمات در زبان عربی وجود ندارند به نظر میرسد املای صحیح آنها به صورت سد و شست باشد.

مجتبی درویشی کهن نوشته:

داوود عزیز … مطلب آقای مسعود صحیح است … اگر توجه کنید ، ما ۱۰۰ سال سده مینویسیم نه صده … سد یک کلمه ی فارسی ست که املای صحیح آن با سین میباشد نه صاد … از دوستان عزیزی که زحمت سایت فاخر گنجور را کشیده اند خواهشمندم که این کلمه را دوباره با املای صحیح آن نگارش کنند … با سپاس

پاسخ: با تشکر، املای متداول این کلمه «صد» است و ما همین املا را درست فرض می‌کنیم.

جستجو در لغتنامهٔ دهخدا: از این پس به کمک واژه‌یاب نقطه کام