ابوالحسن فراهانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۰

امشب که رخش خانه فروز من و تست

خوش باش ای دل که وقت سوز من و تست

بنشسته و جز شمع کسی به پیشش نیست

پروانه بیا بیا که روز من و تست