جلال عضد » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ۶

مولَنا مادر فرزندانت

پسران ناکس و دون می‌زاید

مستحاض است که فرزندان را

این چنین غرقه به خون می‌زاید

کُس او بند همی باید کرد

که از او جمله جنون می‌زاید

کُس چنین گنده نمی‌زاید کَس

او مگر از ره کون می‌زاید؟!

کیر خر خورد عجب حالی نیست

این همه سگ‌بچه چون می‌زاید