قدسی مشهدی » رباعیات » شمارهٔ ۴۳۲

خورشید که از پی بروند افلاکش

باید جستن به دیده نمناکش

خاکش ارزد به خون صد چشمه خضر

آبی که خورد به راه دریا، خاکش