قدسی مشهدی » رباعیات » شمارهٔ ۲۰۲

آن کس که وطن به چرخ اعلا دارد

از قید تعلق، به زمین جا دارد

پیوند رساندش به پستی، ور نه

خود شعله شمع میل بالا دارد