ظهیر فاریابی » رباعیات » شمارهٔ ۱۵

می را که همیشه با خرد دندان است

هم اوست که مونس خردمندان است

می در خُم اگر چه سر گرفته است رواست

در شیشه نگر که خرم و خندان است