ظهیر فاریابی » غزلیات » شمارهٔ ۱۰

بگذشت ماه روزه به خیر و مبارکی

پر کن قدح ز باده گلرنگ راوکی

آبی که گر برابر آتش بداریش

واجب شود عبادت او نزد مزدکی

بسْرای شعر بنده چو بلبل که پر شود

سمع خدایگان ز نوای چکاوکی