کمال‌الدین اسماعیل » رباعیات » شمارهٔ ۵۵۷

شادی طلبی از غم جانان مگسل

ور دل جویی ز زلف ایشان مگسل

ور عیش خوشت باید و کاری به نظام

تا جان داری زآن لب و دندان مگسل