مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱۴۲

بر هر دو طرف مزن تو بر، یک سوزن

وآن زلف شکسته را ز رخ یک سو زن

گر آتش عشق تو وزد یک سوزن

یک سو همه مرد سوزد و یک سو زن