فیض کاشانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۳

ای فیض بیا دلی به دریا انداز

زین پستی خویش را به بالا انداز

یعنی ز کمال هر چه اندوخته ای

از سر بردار و بر ته پا انداز