فیض کاشانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱

جان را در اشک شست و شو باید کرد

دل‌ را از غیر، رفت و رو باید کرد

چون پاک شود وجودش از آلایش

آنگه آن را نثار او باید کرد