عطار » مختارنامه » باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن » شمارهٔ ۲۹

چون تو غم بی‌شمار خود خواهی داشت

درد دل بی‌قرار خود خواهی داشت

در خاکستر نشین و در خون می‌گرد

گر ماتم روزگار خود خواهی داشت