مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۸۵

بیکار شدم ای غم عشقت کارم

در بیکاری تخم وفا میکارم

من صورت وصل میتراشم شب و روز

با خاطر چون تیشه مگر نجارم