سعدی » مواعظ » قطعات » شمارهٔ ۲۰

هرگز پر طاووس کسی گفت که زشتست؟

یا دیو کسی گفت که رضوان بهشتست؟

نیکی و بدی در گهر خلق سرشته‌ست

از نامه نخوانند مگر آنچه نوشته‌ست