روح عطار » دیوانچهٔ اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۳

با دل‌بر زرین‌کمر سیمین‌بر

آنک از غم او ندارم از خویش خبر

گفتم صنما عجب دهانت تنگ است

گفتا چه عجب ندیده‌ای تنگ شکر