روح عطار » دیوانچهٔ اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۲

هر صبح‌دمی به خیر و خوبی و ظفر

بر سرو قبا بندی و بر کوه کمر

دستار چو دست‌بوس دستت یابد

بالا گیرد کارش و آید بر سر